İçtihat arama
YargıtayBorçlar
Kira Bedelinin Tespitinde Hak ve Nesafet İlkesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2019/2847 K. 2019/8156, T. 14.10.2019
Özet
Beş yıldan uzun süredir devam eden kira ilişkilerinde kira bedelinin tespitinde tüketici fiyat endeksi (TÜFE) artış oranı bağlayıcı üst sınır olmaktan çıkar. Hâkim, taşınmazın durumunu ve emsal kira bedellerini gözeterek hak ve nesafete uygun bir bedele hükmeder.
Karardan
Davacı kiraya veren, kiralananın uzun süredir aynı bedelle kullanıldığını ileri sürerek kira bedelinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece TÜFE artış oranı esas alınarak karar verilmiş ise de bu değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 344. maddesi uyarınca, kira sözleşmesinin beş yıldan uzun süreli olması hâlinde beşinci yıl ve sonraki her yıl kira bedeli, tüketici fiyat endeksindeki artış oranını aşmamak koşulu ile değil, taşınmazın durumu ve emsal kira bedelleri dikkate alınarak hak ve nesafete göre belirlenir. Somut olayda kira ilişkisi on yılı aşmış olup, kiralananın bulunduğu bölgedeki emsal kira bedelleri ile taşınmazın yıpranma payının bilirkişi marifetiyle tespiti gerekirdi. Mahkemenin salt endeks artışına dayalı hükmü, hak ve nesafet ilkesini gözetmemekle hukuka aykırıdır. Bu durumda mahkemece, mahallinde keşif yapılarak emsal taşınmazların kira bedelleri araştırılmalı, taşınmazın niteliği değerlendirilmeli ve hâkim tarafından hakkaniyete uygun bir kira bedeli takdir edilmelidir. Açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Anahtar kavramlar
kira tespitihak ve nesafetemsal kiraTÜFEbeş yıllık kirakira uyarlaması
İlgili mevzuat
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.344
- 6098 sayılı TBK m.343
- 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun
§İçtihat veri seti v1 sürümünde temsili örneklerden oluşur. Bu platformdaki içerik ve hesaplamalar bilgilendirme amaçlıdır; hukuki danışmanlık yerine geçmez.