Kiraya verenin konut gereksinimi nedeniyle tahliye ve ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olması

Kiraya veren, kiralananı kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya bakmakla yükümlü olduğu kişiler için konut ya da işyeri gereksinimi sebebiyle kullanma zorunluluğu varsa tahliye davası açabilir. Yerleşik içtihada göre ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması, tahliye kararının koşuludur.

Dava, konut gereksinimi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Türk Borçlar Kanunu'nun 350/1. maddesi uyarınca kiraya veren, kira sözleşmesini kiralananı kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişiler için konut ya da işyeri gereksinimi sebebiyle kullanma zorunluluğu bulunması hâlinde belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda dava açarak sona erdirebilir. Dairemizin yerleşik uygulamasına göre gereksinim iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ileri sürülen ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Süreklilik göstermeyen, geçici ya da giderilmesi mümkün olan ihtiyaç tahliye nedeni yapılamaz. Somut olayda davacı, halen kirada oturduğunu ve dava konusu taşınmazın kendi mülkü olduğunu ileri sürerek konut ihtiyacına dayanmıştır. Toplanan delillerden davacının başka bir taşınmazda kiracı olarak ikamet ettiği, kiralananın ise kendi mülkiyetinde bulunduğu ve konumu itibarıyla ihtiyacını karşılamaya elverişli olduğu anlaşılmaktadır. Bu hâlde ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kabulü gerektiğinden, mahkemece tahliyeye karar verilmesi yerine ihtiyacın samimi olmadığı gerekçesiyle davanın reddi isabetsiz bulunarak kararın bozulmasına karar verilmiştir.