Mobbing nedeniyle manevi tazminat ve ispat ölçütü

İşyerinde sistematik, süreklilik arz eden ve işçiyi yıldırmaya yönelik davranışlar mobbing oluşturur ve manevi tazminat gerektirir. Mobbingin ispatında kesin delil aranmaz; olguların bütünlüğü içinde yaklaşık ispat yeterlidir.

Somut olayda, davacının uzun süre boyunca amiri tarafından küçük düşürücü söz ve davranışlara maruz bırakıldığı, görev tanımına aykırı biçimde niteliksiz işlere yönlendirildiği, diğer çalışanlardan soyutlandığı tanık beyanları ve yazışmalarla ortaya konulmuştur. Mobbing, işyerinde bir veya birden fazla kişi tarafından, bir çalışana yönelik sistematik biçimde tekrarlanan, mağduru yıldırma, dışlama ve işten uzaklaştırma amacı taşıyan olumsuz davranışlar bütünüdür. Bu tür eylemlerin varlığının kesin delillerle ispatı çoğu zaman mümkün olmadığından, olguların ve emarelerin bir arada değerlendirilmesiyle yaklaşık ispat ölçüsünün sağlanması yeterli görülür. İşverenin, işçiyi gözetme ve kişilik haklarını koruma borcu bulunmakta olup bu borca aykırılık manevi tazminat sorumluluğunu doğurur. Davacının kişilik haklarına yönelik saldırının sabit olduğu gözetildiğinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. O halde eksik değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.