Rehin

Rehin, bir alacağın güvence (teminat) altına alınması amacıyla bir mal veya hak üzerinde alacaklı lehine kurulan ve alacaklıya, alacağını o malın değerinden öncelikle alma hakkı veren sınırlı bir ayni haktır. Borç ödenmezse rehinli mal paraya çevrilerek alacaklının alacağı öncelikle karşılanır.

Türleri

• Taşınır rehni: Taşınır mallar üzerinde kurulur.
  • Teslime bağlı taşınır rehni (TMK m.939 vd.): Malın zilyetliğinin alacaklıya devri gerekir.
  • Ticari işletme rehni / Taşınır rehni (6750 sayılı Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu): Zilyetlik devri olmaksızın sicile tescille kurulan modern taşınır rehni.
  • Hayvan rehni, taşıt rehni gibi özel türler.
• Taşınmaz rehni: İpotek, ipotekli borç senedi ve irat senedi biçiminde olur (TMK m.850 vd.). En yaygın olanı ipotektir.
• Hak ve alacak rehni: Alacaklar, kıymetli evrak ve fikri haklar üzerinde kurulabilir.

Fer'ilik (bağlılık) ilkesi

Rehin, güvence altına aldığı alacağa bağlıdır (fer'i haktır). Alacak sona ererse rehin de kural olarak sona erer. Rehin, mevcut veya ileride doğacak ya da şarta bağlı bir alacak için de kurulabilir.

Paraya çevrilmesi

Borç ödenmezse alacaklı, alacağını rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip ederek (İİK m.145 vd.) tahsil eder. Rehinli alacaklı, satış bedelinden diğer (rehinsiz) alacaklılara göre öncelikli olarak alacağını alır.

İpotekle ilişkisi

İpotek, rehnin taşınmazlar üzerindeki özel bir türüdür. Genel rehin kuralları çoğunlukla ipotek için de geçerlidir, ancak taşınmaz rehninin kurulması tapuya tescili gerektirir.