Teminat

Teminat (güvence), bir borcun ödenmesini ya da bir yükümlülüğün yerine getirilmesini garanti altına almak için sağlanan hukuki güvencedir. Alacaklının, borçlunun ödememe riskine karşı korunmasını amaçlar.

Türleri

• Şahsi (kişisel) teminat: Bir kişinin, borçlunun borcundan sorumlu olmayı üstlenmesidir. En yaygın örneği kefalettir; kefil, asıl borçlu ödemezse borçtan sorumlu olur.
• Ayni (nesnel) teminat: Belirli bir mal üzerinde alacaklıya öncelik ve güvence sağlayan haklardır. Taşınmazlarda ipotek, taşınırlarda rehin bu grupta yer alır. Alacaklı, borç ödenmezse teminat konusu maldan öncelikle alacağını tahsil eder.

Usul hukukunda teminat

Teminat kavramı, usul hukukunda da önemli bir yer tutar:

• Dava/gider teminatı: Yabancı davacılar ve bazı hâllerde davacılar için öngörülen teminat.
• Geçici hukuki korumalarda teminat: İhtiyati tedbir ve ihtiyati hacizde, önlemi isteyen taraftan, karşı tarafın olası zararlarına karşılık teminat alınması.

İşlevi

Teminat, alacaklının riskini azaltır; borçlunun ödememesi hâlinde alacaklı, teminata başvurarak alacağını daha güvenli biçimde tahsil eder.

Somut örnek: Bir banka, verdiği kredi karşılığında borçlunun taşınmazı üzerine ipotek kurar; borçlu krediyi ödemezse banka, ipotekli taşınmazı sattırarak alacağını öncelikli olarak tahsil eder.