İfa

İfa, borcun konusunu oluşturan edimin, borç ilişkisinin amacına uygun olarak yerine getirilmesi ve böylece borcun sona ermesidir. Kural olarak borç, tam ve gereği gibi ifa ile son bulur.

İfanın tarafları

Borç, kural olarak borçlu tarafından ifa edilir; ancak edimin bizzat borçlu tarafından yerine getirilmesinde alacaklının menfaati yoksa, üçüncü kişi de ifada bulunabilir. İfa, alacaklıya veya onun yetkili temsilcisine yapılmalıdır.

İfanın konusu, yeri ve zamanı

• Konu: Borçlu, borçlandığı edimi ifa etmelidir; alacaklının rızası olmadan kısmi ifa veya başka bir edimle ifa dayatılamaz.
• Yer: Sözleşmede kararlaştırılmamışsa, para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde, parça borçları sözleşme anındaki bulunduğu yerde, diğer borçlar borçlunun yerleşim yerinde ifa edilir.
• Zaman: Borç muaccel olduğunda ifa istenebilir; süre belirtilmemişse borç hemen ifa ve talep edilebilir.

İspat

İfayı ispat yükü borçludadır; borçlu, ifa ettiğini makbuz gibi delillerle kanıtlamalıdır.

Somut örnek: Bir satıcı, sattığı televizyonu alıcının adresine teslim edip alıcı da bedeli ödediğinde her iki taraf da borçlarını ifa etmiş ve borç ilişkisi sona ermiş olur.