Ticari İşletme

Ticari işletme, Türk Ticaret Kanunu m.11'e göre esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin, devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü işletmedir. Ticaret hukukunun uygulama alanını belirleyen temel kavramdır; tacir sıfatı da ticari işletme işletmeye bağlıdır.

Unsurları

1. Gelir sağlama amacı: İşletme, kazanç elde etmeyi hedeflemelidir.
2. Devamlılık: Faaliyet süreklilik arz etmelidir; arızi (geçici) işler ticari işletme oluşturmaz.
3. Bağımsızlık: İşletme, dışa ve içe karşı bağımsız olarak yönetilmelidir. Bir işletmenin şubesi bağımsız sayılmaz.
4. Esnaf sınırının aşılması: Faaliyet hacmi, esnaf işletmesi için belirlenen ölçütlerin üzerinde olmalıdır. Esnaf ile tacir ayrımı burada belirleyicidir.

Esnaf işletmesinden farkı

Esnaf, ekonomik faaliyeti sermayesinden çok bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan kişidir (TTK m.15). Esnaf, tacir sayılmaz ve ticari işletmeye ilişkin bazı hükümlere tabi değildir.

Ticari işletmenin bir bütün olarak devri (TTK m.11/3)

Ticari işletme; içerdiği malvarlığı unsurları (duran ve dönen malvarlığı, kiracılık hakkı, ticaret unvanı, diğer fikri mülkiyet hakları vb.) ile birlikte bir bütün hâlinde devredilebilir. Aksi öngörülmedikçe devir, bu unsurların tamamını kapsar. Devir sözleşmesinin yazılı yapılması ve ticaret siciline tescili gerekir.

Merkez ve şube

Ticari işletmenin, işlerinin yürütüldüğü yere merkez; merkeze bağlı, bağımsız sermayesi ve muhasebesi olsa bile dışa karşı bağımlı olan yere şube denir. Şubeler de ticaret siciline tescil edilir.

Ticari işletme kavramı, hangi faaliyetlerin ticaret hukukuna tabi olacağını belirlediğinden büyük pratik öneme sahiptir.