Yemin

Yemin, bir vakıanın doğru olup olmadığı konusunda, tarafın mahkeme huzurunda, kanunda öngörülen usule uygun biçimde beyanda bulunmasıdır. Kesin delillerden biridir; hâkim, usulüne uygun eda edilen yeminle bağlıdır.

Türü

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre yemin, "tarafa teklif edilen yemin"dir. Uyuşmazlık konusu vakıayı ispat yükü kendisine düşen taraf, diğer tarafa yemin teklif edebilir. Kendisine yemin teklif edilen taraf:

• Yemin eder,
• Yeminden kaçınır (bu durumda aleyhine sonuç doğar),
• Ya da yemini karşı tarafa iade eder.

Konusu ve sınırları

Yalnızca tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği, çekişmeli ve dava sonucuna etkili vakıalar yemin konusu olabilir. Aşağıdaki hâllerde yemin teklif edilemez:

• Tarafların üzerinde tasarruf edemeyeceği vakıalar.
• Bir işlemin geçerliliği için kanunen özel şekil öngörülen hâllerde bu şekle ilişkin hususlar.
• Bir tarafın onurunu zedeleyecek veya suç isnadı içeren vakıalar.

Sonucu

Yemin eda edilirse, yemin konusu vakıa ispatlanmış sayılır; hâkim buna aykırı karar veremez. Yeminden dönmek mümkün değildir.

Somut örnek: Yazılı delili bulunmayan bir alacaklı, borçluya "borcunu ödemediğine yemin et" diyerek yemin teklif edebilir; borçlu yemin ederse alacak ispatlanamamış sayılır, kaçınırsa alacak ispatlanmış kabul edilir.